Ik ben net klittenband

rouwen kwetsbaar

Na het plotselinge overlijden van onze dochter Lucy ben ik net klittenband.

Alles blijft aan mij kleven en doet pijn.

Een groet die niet beantwoord wordt, een onprettige blik of comment.

Maar ook onschuldig gesproken woorden blijven kleven. Of tips en ideeën.

Ik ben net klittenband

Zoals de suggestie dat een tuinhuisje een goed idee zou zijn. Zoiets kan helemaal met me op de loop gaan. Ik had zelfs een offerte aangevraagd voordat ik weer bij zinnen kwam. Of de opmerking:

‘Ik voel je moeheid. Moet je niet naar de huisarts om je bloed te laten prikken?’

Dat bleef zo knagen dat ik dit van narigheid inderdaad maar ging doen, met als gevolg de diagnose ’te hoog cholesterol‘ en een verwijzing naar de internist waar ik niet naartoe wil.

‘Het ligt niet aan jou, het ligt aan mij’

Verstandelijk weet ik dat ik me niet alles zo moet aantrekken. Sterker nog, ik wil juist míjden om overal aanstoot aan te nemen. Vrijwel iedereen bedoelt het goed, en doet ook maar zijn best. Ik geef mensen graag veel krediet als het gaat om goede intenties.

Alles doet pijn

Maar dat maakt me niet minder kwetsbaar en ‘klittebanderig’. Het is alsof ik mijn filter kwijt ben en alles mij veel te diep raakt. Soms heb ik zin om me helemaal terug te trekken uit de wereld om me er maar niet verder aan te bezeren. Het advies is om het eerste jaar na een groot verlies vooral geen grote beslissingen te nemen, omdat je ze simpelweg niet kunt overzien.

Dat is mijn favoriete advies.

Vergelijkbare berichten

25 reacties

  1. Och wat verdrietig. Goed omschreven, jouw gevoel. Ik kan me er veel bij voorstellen. Je hebt een open wond en logisch dat dan iedere aanraking pijn doet. Heel langzaam zal het een litteken worden wat niet meer dagelijks pijn doet, alleen bij tijd en wijle. Maar daar ben je nu nog niet. Ik kan me indenken dat je je bezeert aan “de wereld”. Wees lief voor jezelf en trek je zoveel terug in jezelf als nodig is…

    Veel sterkte en liefs, Alice K.

    1. Alles is anders, niets is meer als voorheen.
      Je bent kwetsbaar, vatbaarder voor infecties.
      Probeer mild te zijn voor jezelf.
      Trek je terug waar nodig, de tijd maakt dat je uit je cocon komt.

  2. het voordeel van klittenband zou moeten zijn dat je het ook zo weer los kan trekken. Toch kan ik me je gevoel hierbij wel voorstellen. Alles wat niet uitkomt wordt dubbel op de weegschaal gelegd. Iedereen bedoeld het goed, het komt alleen niet altijd goed aan…

  3. Rouwen doet pijn en maakt aantastbaar. Ik herken het van de periode na de scheiding en later bij het overlijden van mijn vader. Je bent je in elk geval bewust van wat er gaande is. Sterkte en liefs

  4. Herkenbaar. Zeker dat van de kapotte filters. Ik kon na het verlies van mijn kind jaren geen muziek luisteren. Of de teksten raakten me te diep, of de muziek zelf, of ik had groots verdriet dat ik het niet met mijn kind kon delen. Ik vond het dan ook heel lastig dat er in winkels ook altijd muziek klinkt.
    Rouw doet zeer. Sterkte Nicole(en gezin)

  5. Ach lieverd. Je omschrijft het heel helder en weet goed wat er bij je gebeurt. Dit kost tijd en gun jezelf de tijd die je ervoor nodig hebt. Zonder oordeel en mild naar jezelf. Sterkte lieve Nicole. ❤️

  6. klittenband is makkelijk los te maken, er blijven wel pluisjes achter. Hans

    @ De fout in de krant stond in het kader: “De Amersfoortse winkels kunnen vrijwel zeker 365 dagen per week open gaan.”
    Dat is wel erg veel dagen in een week. 🙂

  7. Ik begrijp je erg goed, het verhaal van de filter. Deze werkt bij bij om een andere reden niet goed. Maar het verlies van je dochter lijkt me een zeer moeilijk proces. Je mag het ook moeilijk hebben, dat is niet raar.

  8. Je kind verliezen is als een amputatie. Een stuk van je zelf kwijt, nooit meer heel.
    En die filters zijn vervelend als ze stuk zijn, zo vermoeiend, niets meer van je af kunnen laten glijden. Klittenband vind ik een goede vergelijking. Als je ergens snel langs loopt blijft er nog vanalles aan vast zitten allemaal ballast die je niet wil en kan dragen. Armen om je heen wens ik je, heel veel armen die je vast houden en je laten voelen dat er met je mee wordt geleefd.

  9. Dat laatste advies is inderdaad heel goed. Je moet eigenlijk zo’n spuitbusje hebben. Zoals je ook hebt om kleding waterafstotend te maken. Dat zou mooi zijn! Even sprayen en dan glijdt alles zo van je af. Sterkte, Nicole!

Geef een reactie