Wat klopt er niet aan dit plaatje?
Op achttien januari, de verjaardag van onze dochter Lucy, liepen mijn man en ik samen het tuinpad af naar onze auto toe om een kaarsje te gaan opsteken in de abdij voor onze overleden dochter Lucy. En toen we daar zo liepen kwam de gedachte bij mij op:
‘Wat klopt er niet aan dit plaatje?’
Wat klopt er niet aan dit plaatje?
‘Hoe kan het zijn dat we op weg zijn naar de Willibrordsabdij in de Slangenburg om een kaarsje voor Lucy aan te steken omdat ze er niet meer is? Dat kan toch niet waar zijn? Dat kan toch niet zo zijn? Hoe bestáát dit…’
En toch liepen we daar.
En toch stapten we in de auto en reden we naar de abdij. En eenmaal daar stapten we uit, liepen naar de kapel en staken daar een kaarsje aan voor Lucy.
Want dat is onze realiteit.
En hoe meer ik me daarvoor openstel, hoe dichter ik me bij Lucy kan voelen.
