Wat kun je doen op de verjaardag van je overleden kind?

Vandaag is Lucy’s verjaardag.
De vierde verjaardag zonder haar.
Het is vandaag negenentwintig jaar geleden dat ze geboren werd.
Hoe ik het ook probeer te wenden en te keren: het is toch een lastige dag.
Een dag die confronterend is, omdat het feit dat ze er niet meer is zo extra en pijnlijk duidelijk wordt op haar verjaardag. Want laten we wel zijn, het is niet zo dat ik de pijn op ‘gewone’ dagen niet voel. Maar zo’n verjaardag is wat extra zout in de wonde.
Wat kun je doen op de verjaardag van je overleden kind?
Dat ik niet de enige vind die worstelt met de verjaardag van haar overleden kind blijkt wel uit alle ideeën en suggesties die er zijn om met deze dag om te gaan.
- Een feest geven met familie en vrienden van je overleden kind.
- Een feest geven om te vieren dat je kind haar ‘engelenvleugels’ kreeg. (hier kan ik zelf echt helemaal niks mee)
- De hele dag in bed blijven liggen met je hoofd onder de dekens.
- Een donatie doen aan een goed doel uit naam van je kind.
- Naar het graf van je kind gaan.
- Een dagje uit gaan als afleiding.
- Gewoon thuisblijven.
- Iets eten dat je kind altijd heel lekker vond.
- Iets aardigs doen voor een ander uit naam van je kind, zoals een zogenoemde Act of Kindness.
- Doe iets betekenisvols zoals je zelf een cadeautje geven.
- Een kaarsje opsteken voor je kind in een kerk, kapelletje of plaatselijke abdij. (Dit doen mijn en ik op Lucy’s sterfdag en haar geboortedag)
- De dag behandelen als een gewone dag.
- Doe iets wat je kind altijd heel leuk vond om te doen.
- Deel verhalen en herinneringen over je kind.
- Een wensballon oplaten.
Laat de dag gewoon de dag zijn
Mijn favoriete ’tip’ is een hele simpele, en is van de Amerikaanse rouwexpert David Kessler, en dat is:
‘Laat de dag gewoon de dag zijn.’
Als ik daaraan denk, dan voel ik een zucht van opluchting door mijn lichaam gaan. Dan hoef ik ineens niet van alles. Als de dag gewoon de dag mag zijn, dan is het ook genoeg voor mij om vandaag gewoon te zijn.
Met Lucy.



❤️
Wat veel verschillende manieren. Het lijkt mij altijd een extra moeilijke dag, maar zoals je in je vorige post schreef: het is ook de dag dat Lucy in jullie leven kwam. Sterkte op deze bijzondere, gewone dag.
Sending you extra love today
❤️
Och lieve Nicole want een onvoorstelbaar verdriet. Ik hoop dat je vaker de dingen doet die voor jou het beste is. Ik hoor ook regelmatig dat familie dan bij elkaar komt op zo een dag maar dat moet ook bij jullie passen.
Begrijp mij goed dat mijn verdriet heel anders is maar ik heb op de verjaardag van mijn moeder een magnolia geplant en ik hang er regelmatig iets in, een hartje of zo. Hij bloeit altijd rond haar verjaardag. Hélène Pourquoi pas
Wat een prachtig gebaar Helene, van die magnolia en dan regelmatig er iets in hangen. En wat bijzonder dat hij altijd bloeit rond haar verjaardag.
Niet te doen toch dagen als deze… Blijft moeilijk, als elke dag.
Hoop dat er vandaag voor jou en je gezin naast het enorme gemis en verdriet ook mooie momentjes mochten zijn…
Wat een pijn, elke dag weer.
Laat het verdriet maar over je heenkomen.
Sterkte meid.
Loes
Dank jullie wel voor jullie lieve woorden. Ze doen me goed.
❤️
My heart goes out to you and your family; my mom lost a child when he was just a day or two old and I grew up watching her struggle to battle that grief back… which definitely hit harder on his actual birthday.