Zondag zou Lucy jarig zijn – De verjaardag van een overleden kind

Het is weer bijna zo ver. Ik voel de hete adem achttien januari, de datum van Lucy’s verjaardag in mijn nek hijgen. Heb je net de feestdagen overleefd, krijg je alweer een andere ‘lastige dag’ voor de kiezen.

Lekker dan!

Ik ben amper bijgekomen van Kerstmis en Nieuwjaar.

Zondag zou Lucy jarig zijn – De verjaardag van een overleden kind

Achttien januari. Ik voel hem als een baksteen in mijn maag, en in mijn hoofd rijst de vraag:

‘Wat gaan we doen? Móéten we wat doen?’

Wat doe je met de verjaardag van iemand die niet (meer) verjaart?

Een ander perspectief

Ik heb bedacht dat het misschien helpt als ik Lucy’s verjaardag op een andere manier benader. In plaats van als een verjáárdag, wil ik de dag zien als een fijne reminder dat achttien januari de datum is dat Lucy in ons leven kwam.

Achttien januari is de dag dat we Lucy mochten ontvangen als ouders.

Dat we haar voor het eerst mochten ontmoeten en in onze armen sluiten en knuffelen! Als ik er op die manier naar Lucy’s verjaardag kan kijken, voelt de dag hopelijk niet meer zo naar en beladen.  Misschien kan ik dan zelfs blijdschap vinden in haar verjaardag?

Want het feit dat ik Lucy als kind kreeg, haar mocht leren kennen, en met haar oplopen in het leven, stemt me heel dankbaar en blij.