Een andere kijk op verdriet na een overlijden
Op de website Iris Remembers kwam ik een gedicht van Paul Irion tegen dat me raakte, omdat het een ander perspectief geeft op de pijn van verlies. Deze Paul Irion wijst erop dat het feit dat je iemand mist, dat zijn of haar dood pijn doet, eigenlijk een eerbetoon is aan die persoon.
Iets wat geen waarde had, mis je immers niet.
A Death Has Occurred – By Paul Irion
A death has occurred and everything is changed.
We are painfully aware that life can never be the same again,
That yesterday is over,
That relationships once rich have ended.
But there is another way to look upon this truth.
If life now went on the same,
Without the presence of the one who had died,
we could only conclude that the life we remember
made no contribution,
filled no space,
meant nothing.
The fact that this person left behind a place
that cannot be filled is a high tribute to this individual.
Life can be the same after a trinket has been lost,
but never after the loss of a treasure.
Bron: Iris Remembers
Een andere kijk op verdriet na overlijden
Het gedicht doet me denken aan de uitspraak ‘Rouw is de achterkant van liefde’. Rouw en verdriet zijn de prijs die we betalen voor onze verbondenheid met iemand anders. In dit verband wordt rouw ook weleens omschreven als liefde zonder adres. Ik vind het troostrijk om, als ik me verdrietig voel om Lucy, te denken:
‘Ik voel mijn liefde voor Lucy.’
En het wonderlijke is dat ik dan in het verdriet iets vreugdevols vind, omdat ik in mijn liefde voor haar, Lucy vind.
❤️