Zie ik daar Lucy zitten?!

Vanochtend kwam ik terug van mijn hardlooprondje toen ik daar op het bankje bij het water een donkere figuur, helemaal gekleed in zwart, zag zitten. Hij of zij zat voorovergebogen te kijken op zijn smartphone. Een golf van hoop sloeg door mij heen: was dat Lucy?!
Zie ik daar Lucy zitten?!
Met wild kloppend hart liep ik dichterbij, toen keek de figuur op.
O.
Het was niet Lucy.
Tranen van teleurstelling
Ik voelde de tranen prikken in een mengeling van teleurstelling en verdriet. Maar ik voelde ook verbijstering, want waarom dacht ik in vrédesnaam dat Lucy daar kon zitten?!
Weet ik nou nog niet beter dan?
Blijkbaar niet.


