En nu?

en nu

Na alle hectiek rondom het regelen van de begrafenis van mijn vader, neemt nu (in theorie) het gewone leven weer haar gang.

Een leven zonder mijn vader.

Enerzijds vind ik het heel fijn om weer mijn gewone dagelijkse dingen te doen, anderzijds voelt het raar om ‘zo maar’ verder te gaan met mijn leven.

Alsof ik mijn vader dan onrecht aandoe.

Rouwen is een wonderlijk proces

Rouwen is een wonderlijk proces. Iedereen doet het op zijn eigen manier, maar tegelijkertijd zijn er veel fases waar iedereen doorheen gaat. Dus ga ik mijn leven maar weer leiden; in al haar facetten.

Met natuurlijk aandacht voor mijn vader. En met ruimte voor het verdriet om bijvoorbeeld het feit dat ik nooit meer zijn klop op mijn deur zal horen. Maar ook in de wetenschap dat hij zou willen dat het goed met mij gaat.

Ik ga mijn best doen pap.

Om met Angela Merkel te spreken: ‘Wir schaffen das!’

En mijn dank aan iedereen die een lieve reactie achterliet. Jullie woorden hebben me goed gedaan.


Ontdek meer van Reis door het land van rouw

Abonneer je om de nieuwste berichten in je inbox te ontvangen.

Vergelijkbare berichten

Geef een reactie