Lucy was hier

DoorNicole Orriëns

kind verlies lucy

Als vrouw van ‘een zekere leeftijd,’ kan het gebeuren dat ik het plotsklaps heel erg heet krijg. Gisteren zat ik rustig koffie te drinken toen me ineens een golf van warmte overviel. Verhit begon ik kleding uit te trekken en stroopte mijn t-shirt op, om mijn buik te luchten. Toen ik daar zo zat viel mijn blik op mijn buik, en ineens bedacht ik:

‘Daar heeft Lucy ingezeten!’

Lucy was hier

Deze gedachte vervulde me met een blij gevoel. Net alsof ik haar op die manier lichamelijk toch altijd nog een beetje bij me draag. Het is een troostrijke gedachte.

Leestip

 

Nicole Orriëns studeerde psychologie aan de Universiteit Utrecht. In 2001 begon ze haar eerste blog, en sindsdien werkt ze als fulltime blogger en heeft haar eigen bedrijf: Professional Blogging Services.

Haar academische achtergrond gebruikt ze om antwoorden en informatie te vinden over zaken waarmee iedereen in het dagelijks leven te maken krijgt.

Ze is getrouwd en heeft samen met haar man vijf kinderen. Ze woont op het Achterhoekse platteland.

Vergelijkbare berichten

3 reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *