Lucy’s eend

rouw en weggooien

Op een dag bracht mijn dochter Lucy een speelgoed eend voor ons hondje Trixie mee. Hij bleek een grote hit. Ons schattige hondje greep de eend bij zijn keel en rammelde hem flink door elkaar.

Wij keken verbijsterd toe.

Maar Trixie stierf op de dag voor Kerstmis in 2023, en sindsdien lag de eend stof te verzamelen in de kast.

Lucy’s eend

Nu hebben we echter een nieuw hondje. En ik bedacht dat die misschien die speelgoed eend ook wel leuk zou vinden. En inderdaad! Net als Trixie greep Chrispy de eend naar zijn keel en ging enorm te keer. Maar anders dan Trixie beet Chrispy ook flink in de borst van de eend, en al snel vlogen er witte vlokken door de kamer die hij enthousiast probeerde op te eten.

‘Uh-oh,’ riep ik geschrokken en begon te proberen om de eend aan Chrispy te ontfutselen, want dat is natuurlijk niet gezond. Toen dat gelukt was bekeek ik droevig het eendenkarkas en concludeerde:

‘Die eend is afgeschreven. Dus dan kan hij het beste in de kliko.’

Maar ja. Het was de eend die we van Lucy hadden gekregen. En alles wat van Lucy is, kan ik niet goed weggooien. Ik besloot dat het zaak was om ‘rationeel’ te zijn. Die eend was een gevaar voor Chrispy en daarom onzin om hem te bewaren. Ik beende naar de container en gooide hem erin.

Zo.

Soms moet je verstandig zijn, en even doorpakken!

Het was te vroeg

Maar de volgende dag heb ik hem er toch weer uitgehaald.

Nu ligt hij  weer op zijn plekje in de kast.

Want hij was van Lucy.

lucy's eend

Ik zal deze kapotte speelgoed eend vast wel een keer weggooien.

Maar nu nog niet.

Vergelijkbare berichten

4 reacties

  1. Zo begrijpelijk.
    Ik heb in het begin dapper een aantal dingen weggedaan. Later werd dat moeilijker. Nu maak ik een foto van alles dat ik weg doe. Dat helpt mij.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *