Rouw: wat is het beste waarop je kunt hopen?
Sinds ik Het land van rouw in tuimelde, is er één ding waar iedereen het over eens is en dat is dat er geen finishlijn is. Dat is een sportieve manier om te zeggen dat er geen end aan komt….
Maar als er geen end aan komt, waar kun je dan nog op hopen?
De Amerikaanse rouwdeskundige David Kessler, koning van de oneliners, weet wel raad met die vraag.
Wat is het beste waarop je kunt hopen als het gaat om rouw?
Volgens David Kessler betekent herstel van de pijn en het verdriet om je verlies dat het je niet langer beheerst. Ik vermoed dat dit zoveel betekent als ‘iets een plekje geven,’ maar dat mag je tegenwoordig ook niet meer zeggen want dat vinden heel veel mensen Stom.
Iets een plekje geven
Want hoezo ‘iets een plekje geven?!’ Waar zet je het dan neer? Links bij je maag? Of is rechts op het plankje bij je milt praktischer?
Zelf word ik een beetje moe van al dat specifieke taalgebruik, en waar iedereen boos over wordt.
Het doet gewoon pijn.
Punt.
“Volgens David Kessler betekent herstel van de pijn en het verdriet om je verlies dat het je niet langer beheerst.” Ik vind dit wel een mooie. De pijn gaat inderdaad niet weg, maar neemt minder de overhand, denk ik.