Andrea Gibsons Liefdesbrief van het hiernamaals

Een van de manieren die ik heb gevonden om te kunnen leven met het overlijden van mijn dochter Lucy, is het idee dat ze ergens nog is. Dat ik haar niet kan zien, maar dat ze wel degelijk om mij heen is.

Andrea Gibson: doodgaan is het tegenovergestelde van weggaan

Dus toen ik Andrea Gibsons gedicht Loveletter from the afterlife hoorde en las, voelde ik me helemaal geroerd en bevestigd in dit idee. Want beschrijft zij niet precies dat? Hier zijn de eerste regels:

‘My love, I was so wrong.
Dying is the opposite of leaving.
When I left my body, I did not go away.
That portal of light was not a portal to elsewhere, but a portal to here.
I am more here than I ever was before.
I am more with you than I ever could have imagined.
So close you look past me when wondering where I am. It’s Ok.
I know that to be human is to be farsighted.
But feel me now, walking the chambers of your heart, pressing my palms to the soft walls of your living.
Why did no one tell us that to die is to be reincarnated in those we love while they are still alive?’

Andrea Gibson was een invloedrijke Amerikaanse non-binaire dichter, zogenoemd spoken-word artiest en activist. Ze overleed op 49-jarige leeftijd aan terminale eierstokkanker. Je vindt meer van haar mooie gedichten op haar Substack Things that don’t suck, wat ik overigens een kostelijke titel vind.

Liefdesbrief van het hiernamaals

Luister en lees zelf.