Teveel bagage: ik ga het klooster in. Soort van.

teveel bagage

Soms sjouw je teveel bagage mee.

En dan bedoel ik figuurlijke bagage.

Teveel bagage

Sinds de schok van het plotselinge overlijden van mijn dochter Lucy was mijn antwoord als iemand vroeg hoe het met me ging:

‘Ik weet het niet. Ik doe maar wat.’

En dat vatte de boel goed samen.

Ik deed maar wat.

En omdat ik het niet wist, deed ik wat ‘verstandig’ was. Ik onderhield keurig mijn contacten en ik zorgde voor ritme en regelmaat.

Een ommekeer

En toen werd ik intens moe. Zo moe dat ik mijn afspraken voor die week afzegde. En dat voelde zo goed dat ik dacht:

‘Zal ik anders mijn afspraken voor de komende twee weken afzeggen?’

En vervolgens werd dat:

‘Zal ik anders mijn afspraken voor de rest van 2023 afzeggen?’

En hup, daar ging mijn geliefde filosofiegroepje. Hup, daar ging mijn geliefde leesgroep in Westendorp. Ook mijn leesgroep van het Thomasevangelie bleek niet veilig, en zelfs dansles sneuvelde.

Ik ga metaforisch het klooster in

En inmiddels is het:

‘Het zou me niets verbazen als ik me de komende 10 jaar terugtrek!’

Want ook al betreur ik mijn leesgroepen, de rust die het me oplevert, is als balsem voor mijn ziel.

Voor het eerst sinds 10 augustus 2022 heb ik niet meer dat vervelende onbestemde gevoel van: ‘Ik doe maar wat.’ Eindelijk durf ik mijn eigen kompas te volgen, en dat zegt:

‘Je hebt rust nodig, en het is oké om die te nemen na wat er gebeurd is.’

Het voelt alsof ik in de rust eindelijk enigszins vaste grond onder mijn voeten vind.

Bagage die ik (tijdelijk) heb weggelegd

  • Opleiding psycho-energetische therapie
  • Opleiding Tarot als levensweg
  • Jungiaanse therapie
  • Dansles
  • Filosofiegroep
  • Thomasevangelie
  • Leesgroep Westendorp
  • Sociale afspraken

Tot slot

Ik vind het best eng om zoveel dingen los te laten. Doe ik er wel goed aan? Onderstaand gedicht van Marinus van den Berg lijkt te zeggen van wel.

‘Ga naar binnen

Je mag daar zijn

Je moet daar zijn

Je gemis

Je verdriet

Je rouw is groot

Je mag huilen

Je mag zwijgen

Je mag staren

Ga naar binnen

Je moet niets

Van niemand

Je treedt naar buiten

Op jouw tijd

Langzaam in je kracht komend.’

Vergelijkbare berichten

14 reacties

  1. Wat goed van je! Een moedige stap in het onbekende, helemaal met jezelf, maar ook even niet meer de schijn op hoeven te houden, aardig en verstandig hoeven te zijn, maar ook geen afleiding meer. Ik ben heel benieuwd hoe het je zal vergaan. Zelf ben ik voornemens om een dezer weken een kleine retraite te houden. Gewoon thuis, vier dagen of zo, zoveel mogelijk in stilte. Ik ga denk ik het boek ‘De burcht’ bestuderen. Dat staat al jaren in mijn kast, maar ik ben er nog nooit echt aan toegekomen. Het is geschreven door Caroline Myss en het is een moderne weergave van het boek van Teresa van Avila, de mystica. Het is een innerlijke reis door de vertrekken van je ziel. Ik vind de adventstijd altijd zo’n mooie periode voor dit soort dingen.

  2. Ik kan me voorstellen dat je even helemaal niets wilt.
    Maar is er een balans te vinden? Dat je toch nog 1 of hooguit 2 dingen doet om ook nog ruimte over te houden voor iets naast je verdriet.

  3. Ik vind dit een lastig dilemma. Want het is goed om je gevoel te volgen, maar je terugtrekken uit álles wat je eigenlijk ook altijd leuk vond, neigt ook naar depressie. En juist om daar uit te komen is het ook goed om hier en daar iets te doen wat je energie geeft.

    Voor mij is het juist een eyeopener dat als ik teveel afspraken vermijd, het niet goed met me gaat en ik op een andere plek iets moet veranderen. Dat niets doen het dan ook niet altijd beter maakt.

    Ik wens je veel wijsheid toe en een goed gemoed.

  4. Lieve, lieve Nicole. Doe wat goed voor jou is. Luister naar je lijf en je hoofd. Volgens mij is het daar echt tijd voor. Alles afzeggen neemt niet weg dat je je misschien af en toe bedenkt en denkt; ik ga wel naar dansles of naar een vriendin. Mij helpt t enorm die vrijheid die ik zelf gecreeerd heb. Er komen inzichten binnen. Laat je door niemand op andere gedachten brengen als dit is wat jij wil. Heel veel liefs.

  5. Dis is zo herkenbaar voor mij. Onze zoon is tegelijk met Lucy gestorven en ik heb mijn oude leventje heel snel weer opgepakt.

    Afgelopen 2 weken had ik griep en alle afspraken afgezegd, ik vond dit zo heerlijk en voelde me zo rustig.

    Ik weet nog niet wat ik ga doen, de opmerking van Schrijver zet mij ook wel aan het denken.

    Sterkte in elk geval.

Geef een reactie