Wat mag je dan wél zeggen?!
Er zijn diverse boeken waarin rouwende mensen alle ‘stomme dingen‘ die mensen tegen ze hebben gezegd delen. Zoals Karin Kuiper met haar boek: ‘Je mag me altijd bellen.’ Dat is iets wat je dus niet mag zeggen, want dan leg je de verantwoordelijkheid teveel bij de rouwende. Maar tegelijkertijd mag je er ook niet van uitgaan dat je weet wat iemand nodig heeft, want dat is aanmatigend en wie denk je wel dat je bent?!
Het valt niet mee om het ‘goed’ te doen
Is het een wonder dat mensen soms snel wegduiken in de supermarkt of op straat als ze een rouwende zien aankomen? Niet omdat ze onaardig of gemeen zijn, maar uit angst iets verkeerd te zeggen? En vervolgens belandt ook dit gedrag ook in het lijstje van Stomme dingen die de omgeving zegt en doet. Kortom, het valt werkelijk niet mee als omgeving om het ‘goed’ te doen. Dat inspireerde mij tot bovenstaande boek cover.
Nu: NIET verkrijgbaar bij de boekhandel – Wat mag je dan wél zeggen?!
Wie het weet mag het zeggen.
😉
Sommige opmerkingen zijn niet zo handig, maar ik heb het anderen ook nooit echt kwalijk genomen dat ze iets zeiden wat toch wel pijnlijk voor me was. Ze bedoelen het goed en daarnaast zal ik vroeger heus ook wel eens iets verkeerds tegen een rouwende gezegd hebben. Het is pijnlijker als iemand wegduikt in de supermarkt en doet alsof je lucht bent.