De ultieme tip: Je hoeft rouw niet op te lossen
Als iemand een been breekt, heb je dan het gevoel dat je dat voor hem of haar kunt oplossen? Geef je dan tips en tricks hoe ze hun gebroken been kunnen fiksen? Tenzij je een chirurg bent, waarschijnlijk niet. Een van de lessen die ik leerde in dit Land van Rouw is dat je rouw net zo min kunt oplossen als een gebroken been.
Je kunt en hoeft rouw niet op te lossen voor de ander.
En ook niet voor jezelf.
Wat een opluchting eigenlijk!
Waarom het zo moeilijk is
Ik weet niet meer welke rouw expert dit zei, maar één van de redenen dat het zo lastig is om te zien dat iemand verdriet en pijn heeft is dat we graag willen helpen. We willen de pijn verzachten of wegnemen. En dan zeggen we dingen als:
‘Hij is nu op een betere plek.’
of
‘Ze zou niet willen dat je zo verdrietig bent.’
Vervolgens schrijven rouwende mensen boeken over alle stomme dingen die hun omgeving tegen ze heeft gezegd.
En als de rouw en verdriet jezelf betreffen geldt feitelijk hetzelfde.
Je hoeft rouw niet op te lossen
Rouw is niet hetzelfde als een gebroken been, maar de twee hebben dus wel iets gemeenschappelijk en dat is dat je het niet kunt oplossen. Als je het idee kunt loslaten dat je iemands pijn en verdriet moet ‘oplossen’ haalt dat niet alleen de druk van de ketel, je kunt vervolgens daadwerkelijk een steun zijn. Want als je toch niks kunt doen om het op te lossen, komt er ruimte om er gewoon te zijn. Om te zeggen:
‘Ik vind het heel erg voor je.’
Zonder er allerlei vergoelijkende dingen achteraan te zeggen.
(En dan heb je nog kans dat iemand dat stom vindt).
En net zoals vrijwel niemand het zichzelf verwijt als een gebroken been tijd nodig heeft om te helen, zo hoef je jezelf niet te verwijten als je ‘lang’ doet over je rouwproces.
