Ik vond even een oase in de doolhof van rouw

oase

In deze doolhof van rouw waar ik plotsklaps belandde op 10 augustus zoek ik moeizaam mijn weg.

Ik ken er heg noch steg, en ik doe maar wat.

Oase in doolhof van rouw

Maar net zoals je in de woestijn oases hebt, had ik deze week een dag waarin ik dacht:

‘Hé, vandaag voel ik me ietsje beter! De pijn is wat minder.’

Het was alsof de mist even optrok. Alsof de grauwsluier over mi jn leven even werd opgelicht.

Ik heb mij gekoesterd in die tijdelijke soelaas, en in de wetenschap dat er blijkbaar in de doolhof van rouw plekken zijn waar je soms even verlichting voelt.

Ik heb het beloofde land even mogen zien.

Dat geeft moed voor de woestijntocht.

Vergelijkbare berichten

Geef een reactie