Voel je ruimte voor het verlies en verdriet van een ander?

rouw en verlies zijn persoonlijk

In hun boek Verlieskunst schrijven Mai-Britt Guldin en Carlo Leget dat ieder mens te maken krijgt met pijn en verlies en dat het belangrijk is om elkaars verdriet te erkennen en te respecteren. Ook als we stiekem bij onszelf denken:

‘Nou nou, zo erg is het nou ook weer niet! Overdrijven is ook een vak.’

Respecteer elkaars verlies en rouw

Als voorbeeld citeren ze Mark Twain die ooit schreef:

‘Niets waar we om rouwen kan klein worden genoemd: volgens de eeuwige wetten van proportionaliteit zijn een kind die een pop verliest en een koning die een kroon verliest gebeurtenissen van dezelfde omvang.’

Een goed voorbeeld van gebrek aan erkenning van een verlies zie je vaak bij de dood van een huisdier. Er is zelfs een boek met de veelzeggende titel: ‘Dan neem je toch een nieuwe?’ Dit doet me ook een beetje denken aan de zogenoemde leedmeter/leedladder waarbij verschillende soorten verlies (onbewust) met elkaar worden vergeleken: Wie heeft het grootste verlies? Het wonderlijke hiervan is dat, als je wint, je dus eigenlijk verliest!

Het ergste verlies is jouw verlies

Uiteindelijk vat de Amerikaanse rouw expert David Kessler het als beste samen:

The worst grief is your grief.

En dat geldt dus voor iedereen!

rouw is persoonlijk

Vergelijkbare berichten

2 reacties

  1. Zo wil ik beslist niet dat mensen zich aan mij meten. Ze zeggen al snel dat hun verdriet niets is als ze het met mijn verdriet vergelijken, maar ik wil dat niet horen. Het is geen wedstrijd en ieders verdriet mag er zijn.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *